We beginnen met degene die het langst lid van Credo is..

Wie ben je?
Hallo, ik ben Bert en 60 jaar, in 1983 getrouwd met Marjan en samen kregen we twee kinderen, Wouter en Coby die ondertussen het nest alweer hebben verlaten. We hebben heel lang op een boerderij aan de Slootweg in Slootdorp gewoond maar zijn vorig jaar verhuisd naar Westerland..........

Hoe lang zit je al op de Credo Singers?
Ik was 16 toen ik voor het eerst naar de Credo's ging, ben dus 44 jaar lid. Het koor bestond toen uit ongeveer 40 mensen, later groeide het uit tot 80 zangers en zangeressen en er werd toen een ledenstop ingesteld. Dat aantal zakte in de loop van de jaren weer, zelfs zover dat er geen tenoren meer waren. Ik ben toen i.p.v. bas, tenor gaan zingen om toch een vierstemmig koor te behouden. Wel veel dirigenten voorbij zien komen. Het begon met Ton Verwijs, daarna Wim Broer, Jan Sybe, Frans van Egmond, Bram Hofstede, Dirk Aalbers en op dit moment Judith Wognum.

Waarom zit je op koor?
Ik ben niet op een koor gegaan omdat ik goed kan zingen, maar wel omdat ik het graag doe en met alle stemmen bij elkaar klinkt het soms ook best wel leuk. Ook vind ik het fijn om door de liederen m'n geloof uit te dragen in kerkdiensten (vaak bijzondere diensten) of in zorginstellingen.

Weet je nog een leuke anekdote?
In de eerste jaren was Jan Veenstra koster van de Schakel waar we toen repeteerden, we zongen van 20.00 tot 22.00 uur met een kwartiertje pauze. Daarna werd er altijd nog gezellig wat gekletst en gedronken, wat vaak tot in de kleine uurtjes doorging. Jan (de koster) had toen een frituurpan in de keuken staan waarin frikandellen en kroketten werden gefrituurd, maar door het ontbreken van een afzuigkap rook het hele gebouw naar frituurvet zodat je kleding van die avond direct de was in kon.
In die goede oude tijd werd er in de pauze en na de repetitie gewoon gerookt in de zaal waar we zongen, na de pauze stond de zaal blauw van de rook maar we zongen als engeltjes.
We hebben een jaar of 10 geleden op een warme, zonnige, zomerse zondagmorgen gezongen in de baptisten-kerk in Schagen, een gebouw van blikken golfplaten zonder isolatie. De temperatuur ging ruim over de 30 graden, al zwetend hebben we gezongen, na de dienst geen droge draad meer aan het lijf maar wel blij dat we weer buiten stonden. Daarentegen zongen we in de winter van vorig jaar in een oude kerk in Heerhugowaard bijna zonder verwarming. Het was zo koud dat Ineke onze pianiste een straalkacheltje naast haar had staan om af en toe haar vingers op te warmen anders kon ze niet spelen, zo koud.

Hoe zie je de toekomst van ons koor?
De toekomst voor ons koor ziet er rooskleurig uit (mits genoeg leden). We proberen met de liederen bij de tijd te blijven en zo ook met de manier van zingen. Met dat laatste heeft onze huidige dirigente Judith ons met sprongen vooruit geholpen. We kunnen dus nog jaren vooruit!